29 Kasım 2019 Cuma

Mayakovskî- Ji bo herkes û her tiştî

Ji bo herkes û her tiştî

naxêr.
Nabe.
Dildaram, tu jî ji min xeyîdî?
Bo çi?
Binêr,
Hatim.
Min kulîlk jî h-anî,
Lê, lê... min qet xerabîyek li te nekir!

Bi rûyek çilmisî
Ketim û mam bi şewişî
Kolan li derdora min zivirî hey zivirî
Min bihîst dengê frênan yên biteql
Ba digobilî
Hinarokên min diêşand.
Gelemşeyek weha hîç nebibû.

Di peytaxta alozîyê de
Min li derdora xwe nêrî
Bi rûyek hişk,
Kewgirî,
Qey dibêjî l'ber sikratê bûm.
Di vê navberê de, dilê min jî zîyan e.

Xerabîyekê li min nakî
Lê bi min re eleqedar jî nabî,
Êdî
Hîç ne xema te me.

Eşq!
Tu hebû hertim di hişê min de
Bes e!
Dawî bikin vê lîstoka bûdelayî
Hûn bixwazin min binirxînin
Ez serserîyê herî biîhtîşam im.

Tê j'bîra te?
Gava pişta Îsa di bin xaçê de qulûzî bû,
Ji bo bêhnekê sekinî.
Qelebalixa ku wî temaşe dikir,
di wê demê de kirin qêrîn û bi ken gotin:
"bimeşe, bûdelayooo!"

Rast e!
Heyfa te li min nayê.
Di roja wî ya herî dijwar de
Diqêrî li rûyê hêjarekî,
Rehetîyê nadî wî, lenetê lê dibarînî
Lê jixwe em amade ne ji bo vê

Rewş va wisa ye!

Bi sond ez ê bibim yekî durist,
Keçekê bidin min.
Bila yeke ciwan
û tiştek xweşik be.
Ti xerabîyê lê nakim
Bi tenê ez ê safitîya wê xera bikim,
Bi peyvên xwe yên tûj û qeşmerî

çav be çav! diran be diran!

Bênavber bi hezaran caran ez tolhildanê fikirîm.
Hûn bixwazin min bitirsînin.
Sûcdar di ortê de ye,
Ne wusa?

Çav be çav! diran be diran!

Bikujin
Min çal bikin.
Ez ê xwe ji wir xelas bikim.
Çi ji destê min bê ez ê bikim.
Lê mîna kûçikekî
Ez ê bidim pey we
Û bênavber ez ê êrîşî we kim.

Bi şev tu yê ji nişkave hişyar bibî
Çimkî ez ê bi dengê xwe yê zûrik gurmînî li şeva te bînim.
Tu hîç dilekî rehet nadî min,
Nema ti ferqa min ji girtîyekî
Lê dîsa jî bihêz im ez!

Mîna xezaleke ku stûrhê wî maye bi têlê ve me.
Çavên min sor bûne.
Hêjarekî jî bim
Ez ê derkevim li hemberê herkesî
Û rûyê xwe nîşanî herkesî bikim.

Însan nikare bireve!
Bi haleke
Pîs û poşman.
Ku hewce bike diraze li ser kevirên sar.
Ez ê jî xêz bikim wêneyê bêdînekî
Li ser derîyê Çar


Zûha bibin çemno! Bila têhna Çar neşike.
Nifîran lê bikin.
Rojo! tava xwe ji bo wî beyhûde xerç neke.
Bi hezaran hevalên min ji qadan bên avêtin!
Lê gava ew wext, ji heyamê dûr ve û ji qerisînan rabû û hat,
Wê bizanibe ku rojên xwe yên dawî diqesifîne/dikuje.
Dê heydût û celadên wî nikare ewî xelas bikin.

Roj hiltê.
Hingî diçe ezman vedibe,
Û hêdî hêdî şevê dadiqurtîne.
Pace birqonek in,
Miqilk germikî...
Tava azadîyê dibare li ser bajêr.

Ey tola pîroz!
Rêberîyê ji min re bike
Pir bi hêz î
Dijî di risteyên min de.
Ev dilê min
Yê ji te re bêje her tiştî
Mişt tije ye ew.

Ey insanên pêşende!
Çawa nin?
Divê ez we nas kim.
Li vir im,
Bi hemû êşên xwe ve.
Birînên min dinalin...
Ez ê ji we re bihêlim her tiştê xwe;
Wê mebesta xwe ya bextewar.

Vladimir Vladimiroviç Mayakavski
wergêr: erdalok

5 Kasım 2019 Salı

Kevir - Birhan Keskin

Kevir - Birhan Keskin

Hûn ewil rastê rûyê min hatin. Ya herî kevin a li vir im ez. Zikê dinê me. Êşa rûyê erdê li ba min e. Qûm û teht, ez im.

Zanista tenhayî me ez, zanista bêdengîyê...
Plana mezin a sekinîn û mayînê me ez.

Min hemû tişt dît, hemû tişt. Çûyîna avê, kulîlkvedana daran... Min bi caran dît, hê jî ez ê bibînim. Zemanê mezin, ez im.

Behr û pelan li min xist, bayên hişk sertarên min ji xwe re kirin wargeh.
Şikestim, hatim verisandin, hûrhûrî bûm;
Zivirîm, kelijîm cardin bi xwe ve.
Vebikî, bişkînî, lê binêrî; hemû rûyê erdê di her misqala min de ye.

Min kevir kişand, hundirê min ji ber min betilî ye, zimanê min dengvedaneke pir dirêj e.
Ya herî kevin a li vir ez im.

19 Ekim 2019 Cumartesi

Dema Kûr - Bîrhan Keskîn

Dema Kûr - Bîrhan Keskîn

Min bi gewdeya te ya bisînor hembêzeke bê sînor xwest.
Min xwest ku, xewa min bi te re li ber dilê zivistanê
bi wergerîn û zivirê xwe temam bike,
Çivîkên bakur di hundirê min de xwe kerr bike,
Ji bo ku, zivistan û fêkîya di dilê zivistanê de giran bûyî,
Ji bo ku zimanekî xwisî ketî li ser, sar bûyî û qerisî bibîr bînim,
Ez di wê valahîya kimyewî ya ku min sermest dike de sekinîm û min lava kir:
Min nehêle li vê valahîya reş û tarî,
Min demeke kûr xwest ji te,
Lê nede min!
Ne kêrî zivistanê ne jî kêrî havînê tê dilê min,
Biderizîne zimanê qerisî yê di navbera me de,
Nikarîm sedema nebûna te jî xwe re bêjim,
Çi wext e nebûna te
Mîna kevaneke biberf di hundirê min de.

Rabe li ser pîyan, nêz be, zimanê xwe di devê xwe de wergerîne û bêje;
Ez bi wê/wî re li ser kevirên bêzaaaar yên behrê lêxistî bêdeng bibûm.

wergêr: erdalok

10 Ekim 2019 Perşembe

Derî - Birhan Keskin

Derî

Ji min derbas be, ez ê bisekinim, li bendê bim, ji min derbas be.
Lê ji min derbasî li ku dibî, ez nizanim.

Gotin fêkîyeke gîhayî heye li pişt perda sebrê,
Dinyayê sebrê hînê te bike, tehma fêkîya gîhayî jî.

Gotin wek wê darê ma li bendê, wek wê darê xeyal, wek wê darê bi keser.

Vebûm, hatim dadan, vebûm, hatim dadan,
Min dîtin yên dihatin bi qasî yên diçûn jî.
Kanê dawîya sebrê, ka kerê xemdar, hinara bê perwa li ku ye, ka bexçe?

Yek bihata... yek bidîta... yek hatibû... vebibû... mabû...
Dimîne hêj li ba min.

Çend zeman e diçingîne ev valahî di hundirê min de,
Destê kê çû, kêfxweşa bexçe bû tûya li hemberê min?
Herî zêde li wê nihêrîbûm, Bi carek tenê ba jî bihata ziman, Pir xwestibûm.

Bi ya min ba hêj nedipeyîvîm, lê dibe ku qulfa zengarîya zimanê min vebe,
Hevoka min a ji rê derketî bike vîzîn, ji bo kurmê li hundirê min xwe bilivîne,
Zingînî li xwe anîm bêqidûm.

Min hemû dît, hemû dît, dawîya sebrê!
Yek bihata, yek bidîta, yek bidîta aniha,
Ba min dihejîne.

Gurpe Gurpa Naqosan e

Naqos! gurpe gurpe naqosan e.

Hergeleye yî tu, haşhaşî û paradoks...
pembekî, şîrret û gîrdab î tu.
Santîmentalîya kê ye dikuxe?

ey xweda! ev dîyalog û monolog û prolog kêra tiştekî nayên. Di rêya şîn û matemê de piştêneke reş, reş heta tu bêje reş li newqa min re girê bide. Heqîqat ne xala gerdenê ye, piştêna newqa min e.
Pişta xwedê birîndar e sanirim, loma nahêle KURD pişta xwe bide xweda.

Neyse boşvêrke, jixwe pişta herksî jî birîndar e...
Heta ku parsûyên me xwar bibin em ê di enîya parastinê de bin.

Tifingê dik-şînim. Tetikê dik-şînim. Kirtikan diavêjim milê xwe. Zengelikê ji stûyê xwe derdixînim û rîmeke bronzî hildigrim. Xwe bidin paş, xwe bidin paş, memikên min birîn in, devê min qîyamet... Bêreng û trajedî me. Roja halanê, roja lêdanê ye.

Kûçik dê xwîna suretên entîqa bialisin. şşşş! devê xwe xwar bike, bacaneke sor bixwe. mayîneke kûr, barût û dînamîteke nûr bixwe. Soneyên şeytên bixwîne û destana Rustemê Zal...
Bella! Bella!

2 Ekim 2019 Çarşamba

Jorge Luis Borges - Dream (Xeyal)

Jorge Luis Borges - Dream (Xeyal)

Dema ku wext,
Bi saeta şeva nîvê şevê,
Were tarûmar kirin,
Ez ê ji hevalên Ulîses kûrtir biçim
Li welatê xeyalan
Ê ku aqlê înasanan jê nabire.

Parçeyên ku aqlê min jê nebirî
Man li ba min
Ji wê dinyaya bêbinî;
Şînahîyên ji botanîka hov,
Ji her celebê heywan,
Dîyalogên bi mirîyan re,
Rûyên ku ji her yekî di eslê xwe de rûpoş,
Peyvên ji zimanên kevnar,
Û car caran tirsên ku naşibin yên sibehan...

Yan ez ê bibim hemû yan jî hîç,
Ez ê bibim yê din, yê ku bêhay, bûyîm.
Ew xeyala din, yê ku ez a serbixwe nihêrî.
Yê ku anha wî/ê bê gazind şirove dike û dibişire.

erdalok

9 Eylül 2019 Pazartesi

Tehma Hîçbûnê/ Charles Baudelaire

Tehma Hîçbûnê/ Charles Baudelaire


Ey rihê min ê gebsoyî,
Bûdelayê kal!
Di baskên xwîna te de çîrûskeke har pêdiket,
Hema galûka hêvîyê bi hêdî li te biketa, radibû li ser pîyan
Ey nexweşê ku niha bi her gavê helkehelk pê dikeve,
Hespê beredayî!
Xwe bi erdê ve dirêj bike û li ber xwe bide.
Dibe qey hêleke dinyayê netemire...

Rihê min! êşên xwe binixwimîne.
Wextê hişyarbûna di darbestên ji mermerên giran e.

Têkçûyî, di nav birînan de yî, kalbûyî yî, xurifî...
Êdî ne tehma pevçûnê,
Ne jî firtonekên napengivîn yên eşqê nagihêje peravên te.
Bi xatirê te! klama bilûrê,
Axîn kişandina flûtê! bi xatirê te...
Êdî derîyê min yê mirûztirş û tarî nedin.
Ey kûrahîya hezê, agirê pêjnê! bi xatirê te...

Rihê min! bihara te ya xweşik bi dawî bû.

Wext wextê xelasbûna ew bêhnên ku dîn û har dike ye.
Di bin pîyê min de giroverok dizivire dinya.
Di devê çîyayên bi berf û bêdeng de,
Rêwîyeke qerisî ber bi zinaran ve dişemite.
Hewce nake ku tu xwe li destê ricifa raborîyê, Qulûbeya bager a bi qamîşan hatî honandin, bigirî.
Ey girîzana muazzam ya zemanê rihê min ku bi her nefesê gewdê min dadiqurtîne!
Gazî şepeyên dinyayê bike.

Zeman wê te bipêçe, bireqisîne û bibe.

wergêr erdalok